Het gebouw staat midden in een woonwijk in de Bilt waar voornamelijk flatgebouwen en rijtjeshuizen staan. De naastgelegen lagere school en het huidige rode kruisgebouw (voormalige kleuterschool) vormen de enige uitzondering ter plaatse. Deze gebouwen staan centraal op hun terrein, in een diagonale richting, hebben geen woonfunctie en zijn afwijkend qua maatverhoudingen.
Op de verdiepingen neemt de schil in eerste instantie de richting over die de school dicteert; richting kruispunt versnelt het gebouw in een ronding om vervolgens aan het achtergelegen grasveld een meer statische gevel over drie verdiepingen te tonen.
Waar de schil op de begane grond de functies indeelt en de bezoeker naar binnenleidt, omvat deze op de verdiepingen de besloten leefwereld van de psychogeriatrische patiënt, waarvan een buitenruimte op het dak van de begane grond deel uitmaakt .
De schil wordt naar de schaal van de omgeving aangepast door er gaten in te maken, zoals bij de ramen van de huiskamers op de verdiepingen en bij het trappenhuis. Vervolgens wordt op de begane grond de schil naar buiten gebracht om daar ook de hoofdindeling in het intern functioneren aan te brengen.
Overige gevelvlakken worden dichtgezet met glas. Door deze opzet wordt de relatie met binnen-buiten genuanceerd en de openbaarheid van de functies op de begane grond versterkt.