04135 (11).jpg

HET ONTWERP

We hebben de gebouwen zo willen positioneren dat er verschillende interessante open plekken en spannende doorzichten ontstaan. De open ruimten, tuinen zijn steeds anders van karakter, de één meer besloten dan de ander. Aan de randen van het gebied zijn de blokken in bouwhoogte minder hoog, dit om aansluiting te zoeken met het dorpse karakter van de omgeving. De blokken liggen steeds als het ware ‘in het groen’. Behalve aan de doorgaande weg, waar we de rooilijn hebben gerespecteerd om aan te sluiten bij het straatprofiel. Ook de wegdraaiende gevel die naar het belangrijke zorggebouw verwijst is in opzet kleinschalig en vriendelijk. De opzet van het zorgbouwblok is grootschaliger en heeft meer dramatiek in de structuur, dit is immers ook het belangrijkste gebouw. We maken zo contrasten op stedenbouwkundig niveau die ook in het architectonische beeld zijn doorgevoerd. De woningblokken hebben ieder een eigen uitstraling naar de verschillende gebieden toe. Een ‘pleingevel’ een ‘straatgevel’ en een ‘hofgevel’. De kleinschaligheid hebben we terug laten komen in de verbrokkeling van de woonblokken aan de straat.

Het grote gebaar zit in het zorgblok, wat eigenlijk een compositie is van twee in elkaar grijpende vormen.

Van buiten ga je door een soort tunnel naar de binnenwereld. Die is gelaagd en vanuit de beschutting kun je de open ruimte opzoeken. De interne structuur is georganiseerd rondom een binnenplein, weer een open plek met een eigen uitstraling. Vanuit deze plek is zicht naar boven waar de woningen van de verschillende verpleeggroepen, de appartementen en wintertuin zich bevinden. Op de begane grond is zicht richting het grand café en andere ontmoetingsfuncties. Vanaf de verdiepingen is er weer een relatie met het binnenplein via een balkon. Het binnenplein is het hart van het complex, niet alleen ruimtelijk maar ook functioneel. Hier gebeurt het, hier is gezelligheid en vinden ontmoetingen plaats. Hoe verder je van het hart af gaat, hoe rustiger het wordt.