De hoofdmassa van het gebouw telt drie bouwlagen. Aan de Adelaarslaan ligt een terugliggende vierde bouwlaag, waardoor het hoogste volume aan deze belangrijkste weg wordt geplaatst. De massa aan de Eendenweg ligt terug; hier is de hoofdentree gesitueerd. Een verzelfstandigd blok van twee bouwlagen sluit het Ibisplein op de manier zoals het bestaande gebouw dat ook doet. Leidraad in het architectonisch ontwerp is een bakstenen gebouwschil. Deze schil wordt in de bestaande situatie geplooid. Door de verschillende delen van de bouwschil op verschillende manieren uit te werken wordt aansluiting met de omgeving gevonden. Zo wordt de lengte aan de Adelaarslaan gebroken door drie grotere openingen met daar achter gelegen loggia’s, terwijl aan het Ibisplein een bijna letterlijk citaat van de bestaande gevel wordt gemaakt. De bakstenen schil omsluit niet het gehele gebouw, maar slingert zich om en door het gebouw heen. Er ontstaat een los-vast spel tussen de schil en het omsloten volume, dat wordt uitgevoerd in keramische elementen. De plasticiteit van het geheel, het samengaan van vlakken en volumes in een compositie en de materialisatie daarvan vormt een eigentijdse interpretatie van de bouwstijl van De Amsterdamse School.